Ελληνικό η Τειχιό και η αρχαία πόλη Θυρέα

Το Ελληνικό η Tειχιό, έχει ανακυρηχθεί “αρχαιολογικός χώρος” ΥΑ 25344/1499/11-4-1960 – ΦΕΚ 199/Β/11-5-1960

Τίτλος ΦΕΚ      Περί κηρύξεως αρχαιολογικού χώρου.

Κείμενο   “Xαρακτηρίζομεν ως αρχαιολογικόν χώρον την περιοχήν την καλουμένην Ελληνικό η Tειχιό, την ευρισκομένην εις τα ορεινά της Θυρέας και άνωθεν της από Aστρους εις Tρίπολιν οδού”. KN 5351/1932, άρθρο 52

.Η αρχαία πόλις Θυρέα βρισκόταν στο κάμπο της Θυρέας κοντά στο Άστρος και πιθανά στην σημερινή τοποθεσία του Άστρους, αφού η αρχή της πόλης ήταν περίπου δύο χιλιόμετρα από την παραλία (αν αυτό ήταν ακριβές) και θα είχε μια έκταση μερικά χιλιόμετρα, όπως αναφέρει ο Θουκυδίδης και ήταν η μητρόπολη της αρχαίας Βόρειας Κυνουρίας και η επάνω πόλη Θυρέα ήταν στο Ελληνικό η Τειχιό μεταξύ Άστρους και Αγιάννη. Στην αρχαιότητα οι κάτοικοι κατοικούσαν στα ενδότερα για λόγους υγείας απέφευγαν τα έλη, επίσης γιατί η γη δεν ήταν καλιεργίσιμη, “αλμύρες” αποκαλούσαν οι Αστρεινοί αργότερα την περιοχή κοντά στη θάλασσα, και προτιμούσαν τις βουνοπλαγιές που επίσης ήταν μακρυά από τους πειρατές.Από την πόλη Θυρέα προήλθε η περιοχή Θυρέα , Θυρεάτις Γη.

Φαίνεται οι κάτοικοι της Θυρέας ανέβαιναν το καλοκαίρι στην επάνω πόλη στο στο Ελληνικό η Τειχιό, όπως έκαναν πριν τηε δεκαετία του 1960 οι κάτοικοι του Άστρους για χιλιάδες χρόνια , τους καλοκαιρινούς μήνες ανέβαιναν στον Αγιάννη, για το υγειινό  κλίμα του και για να αποφύγουν τον ελώδη πυρετό.

Γεωγραφικά η περιοχή της Κυνουρίας χωρίζεται σε δυο μεγάλες ενότητες. Στη βόρεια Κυνουρία , στα αρχαία χρόνια αντιστοιχούσε στην περιοχή της Θυρεάτιδος γης ,  υπήρχε ο κύριοτερος  οικισμός της περιοχής η Θυρέα   και δευτερεύοντες η Ανθήνη, η Νηρίδα, η Εύα  και  αργότερα  τουλάχιστον από το 2.μ,χ αιώνα το Άστρος. Στο νότιο αντιστοιχούσε στη χώρα των Πρασιών, στην οποία υπήρχε ο κύριος οικισμός Πρασιαί και οι δευτερεύοντες Πολίχνη, Τυρός και Γλυππία

Υποστηρίζεται η άποψη από τους ιστορικούς   οι Θυρεάτες προέρχοντο από τους Δαναούς. που εγκαταστάθηκαν στο Άργος, την πρώτη πόλη της Ευρώπης,  από το 2,800-2,000 π.χ.

Ο Θουκυδίδης ,ο πρώτος επιστήμονας Ιστορικός του κόσμου,  και ο Ηρόδοτος , αναφέρουν η  Θυρεάτις Γη ( Θυρέα) υπήρχε πριν 3,000 χρόνια, με αναφορά από τον Ηρόδοτο και άλλους ισστρτορικούς μελετητές για το 1,100 Π.Χ,

Ο Στράβωνας αναφέρει : Η Θυρέα ήταν θρύλος πριν το Τρωϊκό πόλεμο (1250-1240 π.χ.) “Θυρέας Όμηρος μεν ουκ ωνόμασεν, οι δ’ άλλοι θρυλούσι”Στράβων 376 (Θυεράτις Γη σελ 23)

“Η Θυρέα εν τη Αργολίδι γη και ο Θυρεάτης καλούμενος κόλπος από του Θυραιάτα * τούτου τα ονόματα εσχήκασι” Παυσανίας VIII ,3,3)(*από Θυρεάτης η Θυραιάτης η Θυραίος , ήταν γυιός του Λυκάονος, αρχαίου βασιλιά της Αρκαδίας , γιού του Πελασγού) (Θυεράτις Γη σελ 25)

ΘΟΥΚΥΔΙΔΗΣ Ἱστορίαι

Ο  Θουκυδίδης  αναφέρει την  αρχαία πόλη Θυρέα ,που επίσης ήταν οχυρωμένη  (Θουκυδίδης 4,56,4,57 )  «πάση την στρατιά και αιρούσι Θυρέαν.Και την τε πόλιν κατεύκασαν και τον ενόντα εξεπόρθησαν,τους τε Αιγινήτας…» και την  “άνω πόλις εν η ώκουν”.

V.41.2″Η Κυνουρία γη έχει εν αυτή Θυρέαν και Ανθήνην πόλιν,νέμονται δε αυτήν Λακεδαιμόνιοι”,_

 [2.27.1] “Ἀνέστησαν δὲ καὶ Αἰγινήτας τῷ αὐτῷ θέρει τούτῳ ἐξ Αἰγίνης Ἀθηναῖοι, αὐτούς τε καὶ παῖδας καὶ γυναῖκας,…..2.27.2] ἐκπεσοῦσι δὲ τοῖς Αἰγινήταις οἱ Λακεδαιμόνιοι ἔδοσαν Θυρέαν οἰκεῖν καὶ τὴν γῆν νέμεσθαι, …. δὲ Θυρεᾶτις γῆ μεθορία τῆς Ἀργείας καὶ Λακωνικῆς ἐστίν, ἐπὶ θάλασσαν καθήκουσα. καὶ οἱ μὲν αὐτῶν ἐνταῦθα ᾤκησαν, οἱ δ᾽ ἐσπάρησαν κατὰ τὴν ἄλλην Ἑλλάδα”.

 Ιστορίαι (Ηροδότου)/Κλειώ, 82.1 & 82.2

Ι.82 “περι χώρου καλουμένου Θυρέης”

82.1 ἔς τε δὴ ὦν τὰς ἄλλας ἔπεμπε συμμαχίας καὶ δὴ καὶ ἐς Λακεδαίμονα. τοῖσι δὲ καὶ αὐτοῖσι τοῖσι Σπαρτιήτῃσι κατ᾽ αὐτὸν τοῦτον τὸν χρόνον συνεπεπτώκεε ἔρις ἐοῦσα πρὸς Ἀργείους περὶ χώρου καλεομένου Θυρέης· 82.2 τὰς γὰρ Θυρέας ταύτας ἐοῦσα τῆς Ἀργολίδος μοίρης ἀποταμόμενοι ἔσχον οἱ Λακεδαιμόνιοι. ἦν δὲ καὶ ἡ μέχρι Μαλέων ἡ πρὸς ἑσπέρην Ἀργείων, ἥ τε ἐν τῇ ἠπείρῳ χώρῇ καὶ ἡ Κυθηρίη νῆσος καὶ αἱ λοιπαὶ τῶν νήσων

Ως προς το τοπωνύμιο «Θυρέα», οφείλει την προέλευσή του στο ότι η περιοχή αποτελούσε τη δίοδο ή θύρα επικοινωνίας και μετάβασης από το Κράτος του Άργους στο Κράτος της Σπάρτης και τανάπαλιν (Θουκυδίδης, Β΄ 27). Το φυσικό μάλιστα όριο, κατά τον Ευριπίδη (Ηλ. 410-2), ήταν ο «Ταναός», δηλαδή ο σημερινός χείμαρρος Τάνος.

Επίσης αναφέρεται ότι το όνομα Θυρέα προήλθε απο τον από του Θυραιάτα * τούτου τα ονόματα εσχήκασι Παυσανίας VIII ,3,3)(*από Θυρεάτης η Θυραιάτης η Θυραίος , ήταν γυιός του Λυκάονος, αρχαίου βασιλιά της Αρκαδίας , γιού του Πελασγού) (Θυεράτις Γη σελ 25)

Η Κυνουρία από τα τέλη του 11ου αι. π.Χ. ως τα ρωμαϊκά χρόνια, αποτέλεσε περιζήτητη λεία για την ικανοποίηση συμφερόντων της Σπάρτης και του Άργους.  Η τύχη της Κυνουρίας φαίνεται να κρίθηκε οριστικά ο 546 π.Χ., στη μάχη της Θυρέας (ή μάχη των Εξακοσίων Επιλέκτων), οπότε η Σπάρτη επικράτησε του Άργους και απέκτησε τον έλεγχο της Κυνουρίας. 

Από το Δήμο μας

“Σε απόσταση περίπου 5 χιλιομέτρων από το Άστρος στην κορυφή του λόφου πάνω από τις στροφές «κοδέλες » σε λίγη απόσταση από τον ανηφορικό δρόμο προς τον Αγιάννη βρισκεται το Ελληνικό η Τειχιό,από εκεί η θέα της Θυρεάτιδας Γης και του Αργολικου κόλπου είναι εξαιρετικη. Στο σημείο υπάρχει επιγραφή της αρχαιολογικής υπηρεσίας που οδηγεί σε αγροτικό δρόμο και μετά από 2 χιλιόμετρα φθάνει ο επισκέπτης σε ένα πλάτωμα, που αποτελεί την αρχή 15λεπτης πορείας που οδηγεί στην κορυφή ενός λόφου, του Τειχιού ή Ελληνικού. Εδώ αντικρίζει κανείς τα ερείπια του αρχαίου ιερού ναού του Θεού Απόλλωνα, ερείπια τειχών, οικοδομημάτων και υπόγειων δεξαμενών και λειψάνων της Άνω Θυρέας ή για κάποιους άλλους της Νηρηίδας.”

Από το Ελληνικό η Τειχιό  η θέα της Θυρεάτιδας Γης και του Αργολικού  είναι εξαιρετικη.

Το άστυ , η αρχαία πόλη  Θυρέα

Η Θυρέα ήταν θρύλος τουλάχιστον από το 1500 π.χ. η  νωρίτερα αφού οι Δαναοί είχαν εγκατασταθεί στο Άργος από το 2,800-2000 και από τους Δαναούς προέρχοντο οι Θυρεάτες, που λογικά ήρθαν στη Θυρέα τουλάχιστον πριν το 2,000, σίγουρα  ήταν θρύλος πολύ πριν το Τρωϊκό πόλεμο (1250-1240 π.χ.)“Θυρέας Όμηρος μεν ουκ ωνόμασεν, οι δ’ άλλοι θρυλούσι”Στράβων 376 (Θυεράτις Γη σελ 23).

Η αρχαία πόλη  Θυρέα σίγουρα βρισκόταν  στα ενδότερα του κάμπου  Θυρέας , απείχε περίπου δύο χιλιόμετρα  η περισσότερο από την παραλία , αναφέρει ο Θουκυδίδης,  ήταν το άστυ, το μητροπολιτικό κέντρο της περιοχής και η σπουδαιότερη πόλη στην ευρύτερη περιοχή της αρχαίας Βόρειας Κυνουρίας  και η  “άνω πόλις εν η ώκουν” Θυρέα ήταν στο Ελληνικό η Τειχιό, που βρίσκεται  μεταξύ Άστρους και Αγιάννη.

Από την αρχαία  πόλη Θυρέα πήρε το όνομα η περιοχή Θυρεάτις Γη η περιοχή Θυρέα. 

Ο  Θουκυδίδης  αναφέρει την  αρχαία πόλη Θυρέα ,που επίσης ήταν οχυρωμένη  (Θουκυδίδης 4,56,4,57 )  «πάση την στρατιά και αιρούσι Θυρέαν.Και την τε πόλιν κατεύκασαν και τον ενόντα εξεπόρθησαν,τους τε Αιγινήτας…»Επίσης  “άνω πόλις εν η ώκουν”.

Η πόλη Θυρέα  ήταν διμερής, γιατί επίσης υπήρχε και η άνω πόλη στη περιοχή του Ελληνικού η Τειχιό. Ο Θουκυδίδης αναφέρει την πόλη Θυρέα στα ενδότερα του κάμπου Θυρέας αλλά και  την  “άνω πόλις εν η ώκουν.  Συμπεραίνομε από την έμφαση του μεγάλου ιστορικού  «εν η ώκουν»  ότι οι κάτοικοι για λόγους υγείας πρωταρχικά κατοικούσαν στην άνω πόλη. Η  «άνω πόλη» Θυρέα ήταν στην τοποθεσία του Ελληνικού η Τειχιού μεταξύ Άστρους και Αγιάννη. 

Είναι σχετικό οι κάτοικοι του Άστρους να αποκαλούνται  και σήμερα  Θυρεάτες, υπάρχει από το 1928 η τοπική ποδοσφαιρική ομάδα Πανθυρεατικός , πρόσφατα το 1980  οι Αστρεινοί  θυμούνται και τιμούν τη Θυρέα  με το όνομα ομάδας μπάσκετ Πήγασος Α.Ο. Θυρέας ,γνωστός επίσης  με την επωνυμία  Πήγασος Άστρους , και άλλοι σύλλογοι, όπως ο Σύλλογος Αστρινών Θυρεατών  και Θυρεάτης και ονόματα επιχειρήσεων.  Οι Αστρεινοί  δεν ξεχνούν τους προγόνους τους και τιμούν τους Θυρεάτας «ΤΟΥΣ  ΠΑΤΡΗΣ  ΠΡΟΜΑΧΟΥΣ  ΘΥΡΕΑΤΑΣ  ΣΤΕΨΕΝ Ο ΔΗΜΟΣ  ΕΥΚΛΕΙΑΣ  ΣΤΕΦΑΝΩ, ΤΟΙ  ΘΑΝΟΝ ΕΝ  ΠΟΛΕΜΟΙΣ».

Με την πρώτη διοικητική διαίρεση του ελληνικού κράτους το 1835,συστήθηκε  ο  Δήμος Θυρέας με έδρα τον οικισμό Άγιος Ιωάννης (ΦΕΚ 16Α – 24/05/1835) και το Άστρος εντάχθηκε στο δήμο. Από το 1841 έως το 1912, το Άστρος ήταν η χειμερινή έδρα του Δήμου Θυρέας , ο Αγιάννης ήταν η θερινή έδρα {ΦΕΚ 5Α – 08/03/1841) . Αμέσως μετά την απελευθέρωση από 400 χρόνων σκλαβιάς, οι Θυρεάτες πρόγονοι μας πριν διακόσια χρόνια το 1835 ήξεραν καλά και ενθυμούντο  την ιστορία μας αυτονόητα ονόμασαν  το καινούργιο Δήμο Θυρέας από την αρχαία πόλη της Θυρέας , που βρισκόταν στην περιοχή του Άστρους, στα ενδότερα του κάμπου  Θυρέας

Δεν είναι τυχαίο , και έκδηλα έχει σχέση με τους Θυρεάτες,  οι Αγιαννίτες το ίδιο συνέχισαν να κάνουν  αργότερα για χιλιάδες χρόνια , τον χειμώνα κατέβαιναν  για λίγους μήνες  στο Άστρος , στο «Γιαλό»,  στα αρχοντικά ,στους «πύργους» και στα καλύβια τους για να μαζέψουν τις ελιές και την Άνοιξη έφευγαν από τον κάμπο για να αποφύγουν τον ελώδη πυρετό του «Γιαλού» και να μην τους «φάει ο κάμπος  , και κατοικούσαν τον περισσότερο χρόνο  στα βουνά του Αγιάννη του Άστρους, για το υγιεινό  κλίμα του.

Απο, Ιστορικά στοιχεία περιοχής « Φορέας Διαχείρισης Όρους Πάρνωνα & Υγροτόπου Μουστού

Οι ιστορικοί χρόνοι της αρχαιότητας

Την περιοχή του Πάρνωνα, και ιδιαίτερα την Κυνουρία, από τα τέλη του 11ου αι. π.Χ. ως και τα ρωμαϊκά χρόνια, τη διεκδικούσαν τόσο η Σπάρτη όσο και το Άργος, δύο πόλεις που ήταν συνεχώς σε ανταγωνισμό. Ορισμένες περιοχές ελέγχονταν από το Άργος και άλλες από τη Σπάρτη, ενώ η οριογραμμή μεταξύ τους μεταβαλλόταν διαρκώς. Οι έντονες εχθροπραξίες μεταξύ των δύο αυτών πόλεων, αν και δεν ευνόησαν την ανάπτυξη ενός σπουδαίου αστικού κέντρου στη ευρύτερη περιοχή, οδήγησαν στην κατασκευή πολλών οχυρών, πύργων και φυλακίων, λείψανα των οποίων έχουν διατηρηθεί μέχρι τις μέρες μας. Όμως, παρά τις συνεχείς αναταραχές κάποιοι σημαντικοί οικισμοί, συνήθως οχυρωμένοι, αναπτύχθηκαν την περίοδο αυτή. Στη ΒΑ περιοχή, που στα αρχαία χρόνια ονομαζόταν Θυρεάτις, κύριος οικισμός ήταν η Θυρέα και δευτερεύοντες η Ανθήνη, η Νηρίδα, η  Εύα και το Άστρος.

θυρεατις γη (βορεια κυνουρια – αρκαδιας) (φωτογραφιες παλιες και νεες) .

Στο Ελληνικό του Άστρους, εκεί που κάποτε ήταν ναός του Απόλλωνα. Φωτογραφία του Aggelos Kampilis

Από, Aggelos Kampilis Το καλύβι χτίστηκε στις αρχές του 20ου αιώνα πάνω στο σωζόμενο τμήμα του ναού. Η κατασκευή της καλύβας συνέβαλε τα μέγιστα για να σωθούν οι βάσεις του ναού, που σε κάποια σημεία φτάνει μέχρι του υψους1,5 

Ο  Θουκυδίδης  αναφέρει την  “άνω πόλις εν η ώκουν”.

Πηγές

  • Θουκυδίδης Ἱστορίαι
  • Ι.Κουσκουνάς ,Κ. Χασαπογιάννης ,Ι.Κακαβούλιας (1981) Θυρεάτις Γη ( Ιστορία – Αρχαιολογία – Λαογραφία )βhttp://www.zafeiris.gr/linked/book4.pdf
  • Νικολάου Ι. Φλούδα – Θυρεατικά, Άγιος Ιωάννης, Μητρόπολις Οικισμών Θυρέας (Κυνουρίας), τόμος Γ’, Αθήνα 1983
  • Νικολάου Ι. Φλούδα – Θυρεατικά, Άστρος Το Χρυσήλιον και Ιστορικόν τόμοι Β’, Αθήνα 1982

Ιστορία του Άστρους και του Αγιάννη του Άστρους Κυνουρίας, διαλεκτά κείμενα (2025) .

Αρχαιολογικοί Χώροι & Αξιοθέατα

Από την διασπορά Οκτώβριος 19 , 2025

astrosgr.org – Γιάννης Κουρόγιωργας

Πίσω στην astrosgr.org – Αρχική  σελίδα

astrosgr.org astrosgr.com  & astrosgr.com/en

astrosgr.org – Iστορία του Άστρους

astrosgr.org

«Ιερός Χώρος» της Β’ Εθνοσυνέλευσης των Ελλήνων-Φωτογραφίες

O «Ιερός Χώρος» της Β’ Εθνοσυνέλευσης των Ελλήνων και η Σχολή Καρυτσιώτη  είναι αναμφισβήτητα τα σημαντικότερα ιστορικά μνημεία όχι μόνο της Κυνουρίας, αλλά και της πατρίδας μας. Η επέτειος της Β’ Εθνοσυνέλευσης  γιορτάζεται με ιδιαίτερη λαμπρότητα κάθε χρόνο την Παρασκευή του Πάσχα.

«Εν τούτω τω τόπω συνήλθεν η Β΄ Εθνική Συνέλευσις των Ελλήνων, 30 Μαρτίου – 18 Απριλίου 1823»

Διακρίνεται η  Σχολή Καρυτσιώτη   στο Άστρος Κυνουρίας  (Αρχαιολογικό Μουσείο Άστρους )   , ο γειτονικός  “Ιερός Χώρος” της Β’ Εθνικής Συνέλευσης των Ελλήνων   με την κίτρινη γραμμή  και το  Προαύλειο  της  Σχολής  Καρυτσιώτη  (Αρχαιολογικού Μουσείου Άστρους) με μπλε γραμμή,  εíναι  φυσικά και λειτουργικά τρεις χωριστοί χώροι με την δική τους ιδιαίτερη ιστορική σημασία, αλλά δεμένοι μεταξύ τους αρμονικά, σεμνά και επιβλητικά, είναι ένας μαγευτικός χώρος, που είναι από μόνος του «μουσείο», ένα υπέροχο και μοναδικό «ιστορικόν διατηρητέον μνημείον», που θαυμάζουν οι επισκέπτες μας.

ΥΑ ΥΠΠΟ/ΓΔΑΠΚ/ΑΡΧ/Β1/Φ30/65069/3340/1-8-2005, ΦΕΚ 1194/Β/30-8-2005. Τίτλος ΦΕΚ       Χαρακτηρισμός της πλατείας σχολής Καρυτσιώτη και τμήματος του αγροκηπίου, στο Άστρος Κυνουρίας, ως ιστορικού τόπου.

Η πρόσβαση  των επισκεπτών στο Προαύλειο της Σχολής Καρυτσιώτη και τη Σχολή Καρυτσιώτη γίνεται από την  διακρινόμενη είσοδο του «Ιερού Χώρου», από την πλατεία Καρυτσιώτη.

Όπως διακρίνονται, εσωτερικά στην είσοδο του «Ιερού Χώρου»  υπάρχουν σκαλιά  και η πρόσβαση στον «Ιερό Χώρο» ( και από εκεί στο Προαύλειο της Σχολής )  δεν είναι δυνατή με αυτοκίνητα

Ο “Ιερός Χώρος” της Εθνοσυνέλευσης και η Σχολή Καρυτσιώτη

Δίπλα από το Προαύλειο της Σχολής βρίσκεται ο χωριστóς  «Ιερός Χώρος» της Β’ Εθνοσυνέλευσης των Ελλήνων. Όπως διακρίνεται τους δύο χώρους τους, χωρίζει  ο διακρινόμενος πέτρινος τοίχος (μάντρα) και οι δύο χώροι ενώνονται με μία πόρτα , που προνοητικά έχτισε το 1805 ο μεγάλος ευεργέτης μας

Όπως διακρίνονται, εσωτερικά στην είσοδο του «Ιερού Χώρου»  υπάρχουν σκαλιά  και η πρόσβαση στον «Ιερό Χώρο» ( και από εκεί στο Προαύλειο της Σχολής )  δεν είναι δυνατή με αυτοκίνητα. Οι επισκέπτες όταν βρίσκονται στον  «Ιερό Χώρο» από εκεί  περνούν την πόρτα  προς το Προαύλειο της Σχολής και εισέρχονται στο Προαύλειο της Σχολής και στη Σχολή Καρυτσιώτη.

Στην νέα  εποχή  αργά η γρήγορα το κράτος θα σταματήσει να φυλάει  4 τοίχους  και όλοι πρέπει να καταλάβουμε την νέα πραγματικότητα, πως πρέπει να προσαρμοστούμε ανάλογα  και “να κάνουμε ότι μπορούμε” , αν θέλουμε να επιβιώσουμε σαν έθνος. Με  απλά λόγια ,αν δεν έχουμε χρήματα , πρέπει να αποφασίσουμε αν  θα κλειδοαμπαρώσουμε  τον Ιερό  Χώρο  για  δέκα η διακόσια χρόνια   η  θα  ανοίξουμε το χώρο  χωρίς  φύλακες  και  προϊσταμένους.

Αν πάλι δεν επικρατήσει ο κοινός νους και πρέπει να μένει κλειστό το Προαύλιο της Σχολής,  τότε να προστεθεί   μια πόρτα ασφαλείας, με πολύ λίγα έξοδα, μεταξύ των δύο χώρων  για να  προστατεύονται  τα μνημεία του Προαυλίου  και ταυτόχρονα να ανοίξει ο “Ιερός Χώρος “  της  Β’ Εθνοσυνέλευσης   24 ώρες την ημέρα. Οι επισκέπτες  θα μπορούν να απολαμβάνουν και θα θαυμάζουν την Σχολή Καρυτσιώτη, ( θα είναι σχεδόν εκεί κοντά  στη Σχολή ) και αυτό είναι πολύ σημαντικό,  μπορεί να γίνει πολύ εύκολα. Αν ο “Ιερό Χώρος» είναι ελεύθερα προσβάσιμος χωρίς περιορισμούς , τότε αναμφισβήτητα προβάλλουμε την πολιτιστική μας  κληρονομιά.

Δίπλα από το Προαύλειο της Σχολής βρίσκεται ο χωριστóς  «Ιερός Χώρος» της Β’ Εθνοσυνέλευσης των Ελλήνων. Όπως διακρίνεται τους δύο χώρους τους, χωρίζει  ο διακρινόμενος πέτρινος τοίχος (μάντρα) και οι δύο χώροι ενώνονται με μία πόρτα , που προνοητικά έχτισε το 1805 ο μεγάλος ευεργέτης μας

Διακρίνεται η κυρία είσοδος του Προαυλείου της Σχολής Καρυτσιώτη, στα ανατολικά του αγροκηπίου με πρόσβαση αυτοκινήτων. Η είσοδος αυτή ήταν η δεύτερη είσοδος του αγροκηπίου. Αν η είσοδος  αυτή είναι με ασφάλεια κλειδωμένη, δεν μπορεί  να γίνει πρόσβαση με αυτοκίνητα στο Προαύλειο της Σχολής Καρυτσιώτη. Η είσοδος αυτή δεν χρησιμοποιείται από επισκέπτες, αλλά μόνο από αρμοδίους του ΥΠΠΟΑ. Η πρόσβαση  των επισκεπτών στο Προαύλειο και την Σχολή γίνεται από την  είσοδο «Ιερό Χώρου», από την πλατεία Καρυτσιώτη

Από το Ιερό Χώρο διακρίνεται το Προαύλειο τησ Σχολής. Σε σχεδόν ολόκληρο τον εσωτερικό τοίχο του  Προαυλείου  της Σχολής  Καρυτσιώτη διακρίνονται  οι καμινάδες των δωματίων των οικότροφων μαθητών της σχολής,  με την δική τους ιστορία. 

«Το εν Άστρει διδακτήριον ένθα συνήλθεν εν έτει 1823 η Β’ Εθνική Συνέλευσις»

Ένα μόνο ιστορικό στοιχείο (έγγραφο) , τα «Πρακτικά της Β’ Εθνικής των Ελλήνων Συνελεύσεως  συγκροτηθείσης   Εν Άστρει την ΚΘ Μαρτίου  αωκγ’ και γ’ της ανεξαρτησίας »   είναι επαρκέστατο τεκμήριο, ένα συνταγματικό κείμενο,  που επιβεβαιώνει αναμφισβήτητα και τελεσίδικα το ιστορικόν Άστρος υπήρχε πολύ νωρίτερα από το 1823 , δεν χρειάζεται τίποτα άλλο, όλα τα άλλα είναι περιττά.

Όσοι έχουν μια στοιχειώδη επιστημονική νομική κατάρτιση, διαβάζουν τα υπάρχοντα  ιστορικά στοιχεία, μπορούν να διαβάζουν και να καταλαβαίνουν  τα συνταγματικά κείμενα , αδιαφιλονίκητα καταλαβαίνουν το νόμιμο όνομα του οικισμού ήταν Άστρος σίγουρα πριν την 29η Μαρτίου 1823όπως επιβεβαιώνουν και αναφέρουν τα πρακτικά της Εθνοσυνέλευσης της 29ης Μαρτίου 1823 και όλα τα άλλα  έγγραφα της Εθνοσυνέλευσης μέχρι την 18 Απριλίου 1823.

Διακήρυξη της Β΄ των Ελλήνων Συνελεύσεως , “Εξεδόθη εν Άστρει εντός του Μουσείου Καριτζιώτου” .και «Ήδη δε μετά δεκαέξ μήνας Δευτέραν να συγκροτήση  εν Άστρει συνέλευσιν» Διονύσιος Κόκκινος  Ιστορία Ελληνικής Επανάστασης  (τόμος 3ος Σελίδες 475-476). Δείτε  για περισσότερα Το 1823 η Διακήρυξη της Β΄ των Ελλήνων Συνελεύσεως , “Εξεδόθη εν Άστρει εντός του Μουσείου Καριτζιώτου” .

O Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος, πρόεδρος του Εκελεστικού (δηλ.Πρωθυπουργός ) , τέσσερις ημέρες μετά την Εθνοσυνέλευση στο Άστρος σε  επιστολή στις 22 Απριλίου 1823 , ένα από τα τελευταία έγγραφα που υπογράφει ως πρόεδρος του Εκτελεστικού ανακοινώνει με “ευχάριστο καθήκον ” στους ισχυρούς της εποχής ,” με τους καλύτερους οιωνούς”,  «η Εθνοσυνέλευση της απελευθερωμένης Ελλάδας συνήλθε στο Άστρος».

Ο “Ιερός Χώρος” της Εθνοσυνέλευσης και η Σχολή Καρυτσιώτη

H Σχολή Καρυτσιώτη (Αρχαιολογικό Μουσείο Άστρους) και ο γειτονικός «Ιερός Χώρος» της Β’ Εθνοσυνέλευσης των Ελλήνων  είναι αναμφισβήτητα ένα από τα σπουδαιότερα  τοπόσημα της Κυνουρίας και της πατρίδας μας,  και έχει κηρυχθεί από το υπουργείο Παιδείας  «διατηρητέον ιστορικόν μνημείον» και από το υπουργείο Πολιτισμού «ιστορικός τόπος».

Δεν υπάρχει κανένας λόγος και καμία δικαιολογία  ο «Ιερός Χώρος» της Β’ Εθνοσυνέλευσης των Ελλήνων  και το  Προαύλιο Χώρο  της Σχολής  Καρυτσιώτη να μην είναι ελεύθερα προσβάσιμα  χωρίς περιορισμούς.

Από την διασπορά Οκτώβριος 19 , 2025

astrosgr.org – Γιάννης Κουρόγιωργας

Πίσω στην astrosgr.org – Αρχική  σελίδα

astrosgr.org astrosgr.com  & astrosgr.com/en

astrosgr.org – Iστορία του Άστρους

astrosgr.or